سایت شرط بندی فوتبال – مبارزه با دلالی در ورزش به کجا رسید؟

سایت های شرط بندی

با گذشت ۴۰ روز از نامه وزیر ورزش به وزیر اطلاعات در خصوص ورود و برخورد جدی این نهاد با واسطه‌ها و دلالان غیر رسمی ورزش و به خصوص فوتبال، اما کماکان هیچ خبری در مورد روند آغاز این مسیر نیست.

به گزارش ایسنا، ۱۵ اردیبهشت‌ماه سال جاری بود که وزیر ورزش و جوانان در نامه‌ای به وزیر اطلاعات خواستار ورود و برخورد جدی این نهاد با واسطه‌ها و دلالان غیر رسمی ورزش و به خصوص فوتبال شد و اعلام کرد که مدتی است عوامل نامشخص و غیر رسمی تحت عنوان واسطه در انتقال ورزشکاران خارجی به کشور روابط ناسالمی را ایجاد کرده و موجب بروز مشکلات زیادی شده‌اند.

مسیر مبارزه با دلالیسم مشخص نیست!

با این وجود پس از درخواست وزارت ورزش و جوانان از وزارت اطلاعات در مورد برخورد با پدیده دلالیسم در ورزش کشور به ویژه رشته فوتبال که ۴۰ روز از آن می‌گذرد، اما مسیر این اقدام شفاف نیست و نه تنها با واکنش رسمی از سوی وزارت اطلاعات همراه نشده بلکه مشخص نیست در این خصوص قرار است چه فعالیتی مدنظر قرار گیرد؟ اینکه آیا وزارت اطلاعات در این رابطه وزارت ورزش و جوانان را همراهی خواهد کرد یا در این رابطه باید به گونه‌ دیگری و از طریق دیگر مراجع وارد عمل شد؟

نکته بسیار مهم اینکه مقابله با دلالیسم در ورزش ایران نباید صرفا به نامه‌نگاری‌ ختم شود و نه تنها مردم بلکه اهالی ورزش نیز خواستار ورود و برخورد جدی نهادهای مسئول در این زمینه هستند؛ چالش و مسئله بسیار مهمی که کنترل آن حتی نباید به برخورد با یک یا چند نفر خلاصه شود و اگر هدف اصلی خشکاندن ریشه این فساد باشد باید با ایجاد ساختار لازم و فعالیت‌های مستمر از چنین آفتی در ورزش کشور جلوگیری به عمل آورد چرا که پیش از این یک‌بار در دولت‌های قبلی نیز شاهد بودیم که با دخالت‌های صورت گرفته برخی از دلالان فوتبالی دستگیر شدند و مدتی هم در بازداشت به سر بردند، هرچند که در نهایت خبری از سرنوشت پرونده ها و احکام صادره نشد و حتی در برخورد با تعداد محدودی از این افراد نیز تجربه موفقی به دست نیامد.

برخورد با دلالان در ورزش ایران همچنان در نقطه آغاز

نقطه ضعف ورزش ایران طی سال‌های اخیر رها کردن جریان دلالیسم است و واسطه‌گران به راحتی می‌توانند در این جولانگاه و به شیوه‌های نامشروع پول‌های هنگفتی به جیب بزنند و کسی هم سراغی از آن‌ها نگیرد؛ مسئله‌ای که جدی‌ترین سوال در مورد آن به چرایی نبود یک مکانیزم مشخص در رابطه با پدیده‌ دلالی مربوط می‌شود و این پرسش را مطرح می‌کند که چرا پس از گذشت ۴۰ سال، ورزش ایران باید در نقطه آغازین برخورد با دلالیسم باشد؟

ماجرای نامه وزیر ورزش به وزیر اطلاعات چه‌ بود؟

در نامه وزیر ورزش به وزیر اطلاعات آمده بود؛ از آنجایی که مدتی است عوامل نامشخص و غیر رسمی تحت عنوان واسطه در انتقال ورزشکاران خارجی به کشور روابط ناسالمی را ایجاد کرده و موجب بروز مشکلات زیاد و فعالیت غیر قانونی و عوارض حقوقی و مالی برای باشگاه‌های مختلف ورزشی و به ویژه فوتبال شده اند از جنابعالی و مجموعه خدوم و پرتلاش وزارت اطلاعات درخواست می نمایم مانند همیشه یاور مردم و ورزش کشور بوده و دستورات لازم را به عوامل ذی‌ربط صادر نماید تا سریعا با اقدامات غیر قانونی و بحران آفرین دلالان در ورزش (به ویژه رشته فوتبال) که موجب خدشه به اعتبار و پیکره ورزش کشور شده است برخورد لازم و قانونی صورت گیرد و ریشه اینکار خشکانده شود.

همچنین در بخش دیگری از نامه وزیر ورزش و جوانان خطاب به وزیر اطلاعات آمده بود: بدیهی است تمامی بخش ها و مدیریت های این وزارتخانه و باشگاه‌های ورزشی موظف به همکاری با مجموعه ذی‌ربط وزرات اطلاعات به منظور سالم سازی و مقابله موثر با پدیده دلال ها در ورزش و بخصوص فوتبال کشور می‌باشند.

ردپای دلالیسم بر پیکره ورزش ایران

دلالیسم در ورزش ایران و به ویژه در رشته فوتبال که با تبادلات مالی هنگفت روبرو است، پدیده‌ای نوظهور نبوده و از سالیان قبل به عنوان یکی از اصلی‌ترین آفت های ساختاری در ورزش کشور به ویژه حوزه قهرمانی آن مطرح است و کمتر موردی پیش می آید که زمانی با نام بازیکنان و مربیان نام آور داخلی و خارجی مواجه هستیم ردپایی از واسطه گری، دلالی و سودجویی وجود نداشته باشد.

در عین حال این مسئله صرفا مربوط به بازیکنان و مربیان شاخص داخلی و خارجی نیست و به ویژه طی ۱۰ سال اخیر شاهد حضور بازیکنان درجه چندم خارجی بوده‌ایم که اصلا از کیفیت مطلوبی برخوردار نبوده و صدها هزاردلار بیشتر از رقم واقعی شان در ورزش ایران و به ویژه رشته فوتبال دریافت کرده‌اند؛ دلارهایی که در این بین بخش عمده آن به جیب افراد دیگری تحت عنوان دلالان سرریز شده است.

در این بین سهل‌انگاری است اگر تصور کنیم چنبره دلالان بر ورزش ایران صرفا به جابجایی بازیکنان و مربیان خلاصه می شود، بلکه واسطه گری در بخش قراردادهای مالی با باشگاه ها به ویژه در حوزه اسپانسرینگ چالش دیگری است که نیازمند ورود دستگاه های بازرسی و نظارتی بوده و باید از حیف و میل کردن پول هایی که به جیب این دست از افراد سرریز می شود جلوگیری کرد، مقوله‌ای که طی سالیان گذشته ورزش کشور در برخورد با آن آچمز شده و با توجه به اینکه عوامل بسیاری در جابجایی چنین پول هایی ایفای نقش می‌کنند هرگز به صورت جدی با آنها برخورد نشده است.

انتهای پیام

دلالیسم
سایت شرط بندی فوتبال

سایت شرط بندی فوتبال – گام کوتاه وزارت ورزش برای مبارزه با دلالی/ فوتبال را به اتاق شیشه‌ای ببرید

سایت های شرط بندی

هرچند تصمیم وزارت ورزش برای ممنوعیت جذب مربیان و بازیکنان خارجی برای دو باشگاه استقلال و پرسپولیس در کوتاه مدت می‌تواند اثر مثبت داشته باشد اما گامی اساسی برای حل مشکل دلالی در فوتبال ایران نیست.

به گزارش ایسنا، به تازگی وزارت ورزش و جوانان خرید بازیکن و مربی خارجی را برای دو باشگاه استقلال و پرسپولیس ممنوع کرده است. در چند سال گذشته شمار پرونده‌های شکایت بازیکنان و مربیان خارجی در فوتبال ایران به خصوص در این دو باشگاه افزایش پیدا کرد و در اکثر این پرونده‌ها به جز مواردی انگشت ‌شمار رای به ضرر باشگاه‌های ایران صادر شد.

دو باشگاه استقلال و پرسپولیس که بابت حضور بازیکنانشان در جام جهانی از طرف فیفا نفع مالی بردند، به جای استفاده از این مبلغ برای بهبود شرایط باشگاه یا جذب بازیکنان با کیفیت، این پول‌ها را به ناچار خرج بدهی‌های گذشته‌شان به بازیکنان و مربیان خارجی می‌کنند.

افزایش قیمت ارز در چند سال گذشته فشار بیشتری به این دو باشگاه برای پرداخت این بدهی‌ها وارد کرده است. هر چند بازیکنان خارجی معمولا رقم‌های بالایی در ایران دریافت می‌کنند اما این روزها اندک مطالبات آن‌ها هم اگر به ریال حساب شود، برای باشگاه‌های ایرانی هزینه‌ای گزاف است.

تصمیم وزارت ورزش برای ممنوعیت جذب بازیکن و مربی خارجی برای سرخابی‌ها شاید در کوتاه مدت و برای جلوگیری از تشدید این مشکلات اثربخش باشد اما نمی‌تواند راه حل اساسی و منطقی در بلند مدت باشد و شاید حتی نتیجه‌ای معکوس بدهد.

فعالیت دلال‌ها با اجازه مدیران

اگر وزارت ورزش راه حلی مناسب برای جلوگیری از فعالیت رازآلود دلال‌ها در فوتبال ایران پیدا نکند انتقاداتی به این ممنوعیت مطرح است. وزارت ورزش در حالی این تصمیم را گرفته که ورود بازیکنان بی‌کیفیت به این دو باشگاه از طریق دلال‌ها با اجازه مدیرانی انجام می‌شود که از سوی همین وزارتخانه به این جایگاه رسیده‌اند؛ مدیرانی که آگاهانه یا به دلیل نداشتن تجربه و دانش مدیریت ورزشی تصمیم به جذب بازیکنان بی‌کیفیت آن هم از طریق دلالان می‌گیرند هزینه‌ای برای اشتباهات‌شان پرداخت نمی‌کنند، چه بسا با تحویل میز و صندلی‌شان در یک باشگاه به پست و مقام دیگری دست پیدا می‌کنند اما هم هزینه مالی و هم حالا ممنوعیت جذب بازیکن، مشکلات این دو باشگاه پر طرفدار را روز به روز بیشتر می‌کند.

تر و خشک با هم می‌سوزند

می‌گویند برای یک بی‌نماز در مسجد را نمی‌بندند. با اجرای قانون وزارت ورزش، خشک و تر با هم می‌سوزنند. در این سال‌ها با اینکه بازیکنان بی‌کیفیت زیادی با مبالغ بسیار بالا به فوتبال ایران آمدند اما خارجی‌هایی هم بودند که عملکرد درخشانی در لیگ برتر از خودشان به جا گذاشتند. تجربه ثابت کرده هم مربی و هم بازیکنان با کیفیت خارجی زیادی وجود داشتند که با پرداخت مبالغ معقول در تیم‌های ایرانی اثرگذار بودند. وزارت ورزش در بلند مدت باید به جای ممنوعیت جذب این افراد، ساز و کاری طراحی کند که هم سدی برای سودجویان باشد و هم دری برای حضور بازیکنان با کیفیت خارجی در باشگاه‌های ایرانی.

جیب مدیران در گرو تصمیم‌های پر خطر

یکی از این ساز و کارها می‌تواند کسب ضمانت از مدیران این دو باشگاه یا حتی دیگر باشگاه‌های دولتی باشد. مدیران این دو باشگاه اگر بدانند چه آگاهانه و برای کسب سود شخصی و چه از سر بی‌تدبیری در جذب بازیکن و مربی خارجی، خطا کنند، باید هزینه‌های احتمالی اشتباهاتشان را بپردازند، به راحتی‌ به دلال‌ها اعتماد نمی‌کنند و عطای کسب محبوبیت میان هواداران را به لقایش می‌بخشند.

در باشگاه‌های خصوصی برای چنین هزینه‌هایی وسواس بیشتری به کار می‌رود اما در باشگاه‌های دولتی مثل استقلال و پرسپولیس، مدیران می‌دانند که خطاهایشان نهایتا آن‌ها را برای مدتی از صندلی ریاست دور می‌کند و بعد از مدتی می‌توانند با خیال راحت به صندلی دیگری تکیه بدهند. در این باشگاه‌ها مدیران باید تضمین دهند که فقط با توجه به بودجه مشخص باشگاه اقدام به جذب بازیکن خارجی می‌کنند و در صورت شکست پروژه‌هایشان باید هزینه‌های آن را گردن بگیرند.

دعوت دلال‌ها به اتاق شیشه‌ای

یکی دیگر از این راهکارها می‌تواند ایجاد شفافیت در بحث حضور دلال‌ها در فوتبال باشد. در فوتبال روز دنیا هم ایجنت‌ها با مجوز رسمی از فیفا فعالیت می‌کنند و حتی در صورت تخلف می‌توانند مشمول مجازات شوند. آن‌ها اسم و رسم مشخصی دارند و از درآمدشان باید مالیات پرداخت کنند اما در فضای اقتصاد ایران چنین اتفاقی نمی‌افتد و دلالان در همه حوزه‌ها بسیار رازآلود فعالیت می‌کنند. در فوتبال هم وضعیت به همین گونه است و دلالان بدون اینکه نامی از آن‌ها در محافل رسمی برده شود، فعالیت و بسیاری از بازیکنان را در تیم‌های ایرانی جابجا می‌کنند و بازیکنان و مربیان خارجی را هم به باشگاه‌ها می‌آورند. در اینجا راه حل مناسب این نیست که جذب افراد خارجی برای باشگاه‌ها ممنوع شود بلکه بهتر است دلالان در اتاقی شیشه‌ای فعالیت کنند تا عملکرد آن‌ها مورد رصد مداوم قرار بگیرد.

لباسی که بر تن فوتبال ایران است وصله و پینه‌های فراوان دارد. نواقص بسیار این رشته پرطرفدار در ایران همدیگر را تقویت می‌کنند و به یکدیگر دامن می‌زنند. به همین دلیل برای رفع این نواقص اقدامی همه جانبه نیاز است و نمی‌توان صرفا با تصویب چنین قوانینی این مشکلات را رفع و رجوع کرد.

انتهای پیام

دلالیسم
سایت شرط بندی فوتبال