سایت شرط بندی فوتبال – ادای احترام فوتبال ایران به مارادونا

سایت های شرط بندی

قبل از شروع مسابقات هفته پنجم لیگ برتر، همه تیم‌ها و عوامل برگزاری مسابقات برای ادای احترام به مارادونا، یک دقیقه سکوت خواهند کرد.

به گزارش ایسنا، سازمان لیگ فوتبال با ارسال نامه ای به هیات های فوتبال و مدیرعامل های باشگاه‌های فرهنگی ورزشی اعلام کرد که هفته پنجم لیگ برتر به نام هفته دانشجو برگزار خواهد شد.

همچنین با درخواست فدراسیون بین المللی فوتبال (فیفا) جهت همدری با خانواده و طرفداران دیگو مارادونا که اخیرا دارفانی را وداع گفت، پیش از شروع مسابقات هفته پنجم لیگ برتر یک دقیقه سکوت به انجام خواهد رسید.

انتهای پیام

دیگو آرماندو مارادونا
سایت شرط بندی فوتبال

سایت شرط بندی فوتبال – اسطوره‌های زنده

سایت های شرط بندی

مارادونا تا زمانی که زنده بود اینطور مورد تکریم و احترام آرژانتینی‌ها و ناپلی‌ها قرار نگرفت که دوست‌دارانش برای یادبود او از هم سبقت می‌گیرند.

به گزارش ایسنا، تا جایی که در یادها مانده، در دنیای فوتبال مرگ کسی به اندازه مارادونا جهان را در شوک و غم فرو نبرده است. اوج عشق و ارادت آرژانتینی‌ها به این ابرستاره دنیای فوتبال را می‌توان در تنبیه افرادی دید که با پیکر بی‌جان مارادونا سلفی انداختند و در نهایت به وسیله یکی از دوست‌داران دیگو قربانی شدند.

مارادونا در خارج از آرژانتین هم علاقه مندان بسیاری داشت. به جز ناپلی‌ها که عشق و شیفته دیگو بودند و او را می‌پرستیدند، رقبا هم برای مارادونا دلتنگ هستند. اشک‌های آنچلوتی در بازی اورتون و لیدز به یاد رقیب قدیمی، حاکی از دلتنگی دنیای فوتبال برای یکی از بهترین فوتبالیست‌های دنیا است.

بعد از درگذشت مارادونا، آرژانتینی‌ها نام مسابقات باشگاهی کشورشان را به نام دیگو مارادونا تغییر دادند. در ناپل ورزشگاه سن پائولو با موافقت شهرداری ناپل به یاد این اسطوره فقید تغییر کرد. در روزهای آینده هم از این دست کارها نامگذاری‌ها برای زنده نگه داشتن یاد مارادونا انجام خواهد شد چرا که این کارها تحمل مرگ را برای اطرافیان راحت‌تر می‌کند. در واقع این قبیل نامگذاری‌ها و یادبودها برای زنده‌ها است نه مرده‌ها!

هدف استفاده از واژه کلیشه‌ای مرده پرستی نیست اما به طور ناخودآگاه هر کسی به این موضوع فکر می‌کند که چرا تا وقتی مارادونا در قید حیات بود، نام ورزشگاه ناپولی به نام مارادونا تغییر نکرد؟ یا در زادگاهش که عاشقان بسیاری دارد، برای یادبود او کاری نکردند؟

فقط آرژانتینی‌ها یا ناپلی‌ها نیستند که بعد از مرگ به مارادونا ادای احترام کردند؛ در اسپانیا، سران رئال مادرید بعد از مرگ سانتیاگو برنابئو (رییس سابق باشگاه) و آلفردو دی‌استفانو (بازیکن و سرمربی سابق باشگاه) دو ورزشگاه خانگی خود را به یاد این دو نفر نامگذاری کردند.

در ایران هم تا وقتی که ناصر حجازی در قید حیات بود، استقلالی‌ها قصد نداشتند کمپ تمرینی خود را به نام این اسطوره نامگذاری کنند. نمونه‌های بسیاری از این دست موارد وجود دارد. البته که نفس انجام این کار ارزشمند است اما چه بهتر می‌شود قبل از مرگ اسطوره‌ها از آن‌ها قدردانی کرد.

تردیدی وجود ندارد که ادسون آرانتس دو ناسیمنتو ملقب به پله از بزرگرین بازیکنان جهان فوتبال است و افتخاراتش از فوتبالیست‌های زیادی بسیار است. او در حالی ۸۰ سالگی را پشت سر می‌گذارد که دچار برخی امراض پیری شده ولی دوستداران و علاقه‌مندان برای تکریم او ورزشگاهی را به نام او نامگذاری نکردند و شک نکنید که فقدان او برای جهان فوتبال کم از مارادونا نخواهد بود.

جای دورتر نرویم؛ در ایران فوتبالیست‌های بزرگی حضور دارند اسطوره‌های باشگاه‌های خود به شمار می‌روند. آیا کسی بزرگتر از علی پروین را برای پرسپولیس سراغ دارد؟ آیا در حال حاضر بزرگتر علی جباری در استقلال وجود دارد؟ ولی تا به حال از این دو پیشکسوت آنطور که در شان آن‌ها است، تقدیر نشده است.

هر تیم ورزشی در تاریخ فوتبالش مشاهیری دارد که خدمات بسیاری را برای  رشد و افتخارآفرینی در این تیم‌ها انجام داده ولی همانطور که آرژانتینی‌ها و ناپلی‌ها بعد از درگذشت مارادونا برای یادبود او تلاش کردند، در سایر نقاط جهان هم این اتفاق رخ می‌دهد.

همانطور که از مشخص است این قبیل اتفاقات برای یادبود درگذشتگان است اما کاش تا وقتی که آن‌ها در قید حیات هستند، اهمیت و جایگاه‌شان را در میان مردم ببینند و احساس خوشایند مورد قدردانی واقع شدن را تجربه کنند.

انتهای پیام

دیگو آرماندو مارادونا
سایت شرط بندی فوتبال

سایت شرط بندی فوتبال – از زمین فوتبال تا خانه‌ای که مارادونا را جاودانه کرد

سایت های شرط بندی

معتقد است ایجاد خانه – موزه مارادونا آن‌هم در خانه‌ای که مدتی زندگی کرده، ادای احترام به افسانه‌ی فوتبال جهان است، کسی که باید درباره‌ی او فراتر از فوتبال دانست.

شاید به همین دلیل هم در نخستین تصویری که از این فضا منتشر می‌کند عکس مارادونای جوان را نشان می‌دهد که بر پله‌ی خانه، آماده برای ثبت عکسش نشسته است و می‌نویسد: «عاشقانه‌ترین و رویایی‌ترین روزهای زندگی مارادونا برای ستاره شدن شاید در این خانه گذشته باشد.»

لیلی زندی – موزه‌دار – که بعد از درگذشت دیه‌گو مارادونا تصاویری از خانه موزه او را در صفحه شخصی خود در اینستاگرام منتشر کرده بود، درباره‌ی این خانه به عنوان «خانه – موزه یک ورزشکار» به خبرنگار ایسنا، توضیح می‌دهد: خانه‌ای که به گفته‌ی وی احتمالا به دلیل گلی که با دست زد و به «دست خدا» معروف شد، نامِ این خانه – موزه را نیز «خانه خدا» گذاشته‌اند.   

او می‌گوید: «این موزه در سال ۲۰۱۶ در خانه دوران نوجوانی مارادونا در بوئنوس آیرس افتتاح شد؛ یعنی در زمان حیات دیه‌گو مارادونا. آن هم در خانه‌ای که وی و خانواده‌اش از سال ۱۹۷۸تا ۱۹۸۱ میلادی در آن زندگی می‌کرده‌اند و اکنون می‌توان آن را به حق‌ترین خانه-­ موزه‌ی در دنیا دانست، چون از شخصی یاد می‌کند که جهان او را به یاد دارد.

در یک نگاه کلی، ماهیت و فضاهای خانه حفظ شده، اقدامی که می‌توان آن را مساله جذاب خانه-موزه‌ها دانست. تجربه نشان داده که مردم علاقمندند چیزهایی را بینند که به تجربه­ ی زیست شان در خانه مربوط است. آشپزخانه، اتاق خواب، عکس­‌های خانوادگی، یخچال، پیانو و چیزهایی که روح گرم خانه را حفظ کرده‌اند.»

وی با اشاره به تاکیدِ برپاکننده­ ی موزه مبنی بر این‌که «سعی کرده تا با گردآوری همان وسایل، اصالت را حفظ کند»، ادامه می‌دهد: علاوه بر آن این موزه دربرگیرنده­­ کلکسیونی است که با محور مارادونا گردآوری شده، یعنی شامل یادگاری­‌هایی از زندگی و در واقع جهان فوتبالی او از اسناد مکتوب و تصاویر تا لباس­‌ها و جوایز او، در واقع مجموعه‌ای فراتر از وسایل خانه که امری طبیعی است.

او یکی از رویکردهای خانه – موزه­‌ها را گردآوری و غنی‌سازی­ اطلاعات موزه‌ای می‌داند و می‌گوید: «در این فضاهای موزه‌ای، نباید تنها به آثار مادی خانه اکتفا کنند، بلکه باید داستان یا داستان­‌های مارادونا را گرد آورند. برای بازدیدکننده، یکی از جذاب‌­ترین آثار موزه‌ای در این خانه – موزه، توپ پلاستیکی قرمز خط داری است که کنار تخت مارادونا گذاشته شده است. آن، به طور قطع توپ پلاستیکی کودکی مارادونا نیست (شاید هم باشد) اما به رحال یک نشانه است که چه میزان می­‌تواند برای کودکان از هر طبقه‌ای گیرا باشد.

این خلاقیتی است که موزه ­دار بکار برده و به اندازه است. داستان سرایی نکرده اما نشانه‌ی جذابی را به خانه اضافه کرده است، همان‌طور که حتماً در داستان‌های مارادونا توپ پلاستیکی، نقش مهمی ایفا کرده است.»

 این موزه‌دار یکی از انواع مهم موزه­‌ها را «خانه-موزه­‌ها» می­‌داند و با بیان این‌که یکی از گروه­‌های شاخص «خانه­ – موزه ­ها» متعلق به مشاهیرِ فرهنگ، ادب، هنر، سیاست و ورزش است، اظهار می‌کند: «این خانه- موزه به نام مارادوناست و «مارادونا هم، مارادوناست»؛ دست‌کم برای هم‌نسلان ما بی‌نیاز از معرفی است. از سوی دیگر عبارت «مارادونا هم مارادوناست» تأکید بر آن بخش از زندگی اوست که با کلماتی مانند «افسانه یا جادوگر و …» در حافظه یا خاطره‌ جهان (و نه فقط جهان فوتبال)، ماندگار شده است. متعصب، جنگنده و تلاشگر؛ کسی که رسیدن به رؤیا را نشان می­‌دهد، آن را به چنگ می­‌آورد و پس از آن وقتی که افسانه به افیون می­‌رسد، افسوس را نشان می­‌دهد.

ما و جهان نیز در عین باخبری از روزگار او، از داستان‌های درونش بی­‌خبریم مانند بی­‌خبری از درون هر انسان دیگر. اما وقتی می­‌بینیم که مردم کشورش و مردم جهان، چگونه او را یاد می­‌کنند، می‌گوییم این افسانه آن­چنان بر جانِ جهان نشسته که افیون آن را نمی­‌پراند.»

زندی با اشاره به توجه رو به رشدی که به ایجاد خانه – موزه‌ها طی سال‌های گذشته در کشور شده است، ادامه می‌دهد: «از ساختار، چیدمان و امور موزه‌ه­ای ایجاد چنین فضاهایی که بگذریم، باید توجه داشت که مهم­ترین نکته درباره­‌ی خانه- موزه­ مارادونا مربوط به مارادونا نیست، بلکه مربوط به عامل شکل­ گیری این موزه است. مارادونا مدت کمی ساکن این خانه در بوئنوس آیرس بوده و بعد از او ساکنین دیگری داشته است اما چرا مارادونایی که شصت سال زندگی کرده، خانه‌ای برای موزه­ او انتخاب شده که فقط دو تا سه سال ساکن آن بوده است؟

این خانه همزمان با عقد اولین قراردادِ مارادونا با باشگاه آرژانتینوس جونیورز به وی و خانواده­‌اش داده شد. در سال ۲۰۰۸ آلبرتو پرز مدیر سابق آن باشگاه، خانه را از زنی که در آن ساکن بوده با هدف تبدیل به موزه مارادونا خریداری می‌کند و در نهایت در گردآوری وسایل و یادگاری‌های مارادونا تلاش و دقت را کرده است.»

وی خانه – موزه مارادونا را یکی از مهم­ترین مکان‌هایی می‌داند که باید از آن برای کشور الگو گرفت و ادامه می‌دهد: برای ایجاد این خانه موزه، تلاش و سرمایه‌گذاری در مسیر فرهنگ، علاقمندی­‌ها، حفظ میراث و  البته سرمایه­ گذاری در راه پاسداشت افراد و جریان‌ها مورد توجه بوده است.

او با اشاره به این‌که احداث کننده موزه در یکی از مصاحبه‌های خود با اشاره به آغاز حضور دیه­‌گو در باشگاه «آرژانتیوس جونیورز» تاکیده کرده: «نمی‌توانیم معنای دیه­ گو را فراموش کنیم، در سطح جهانی ما را به­ خاطر او می­‌شناسند»، می‌گوید: در واقع پرز علاوه بر اینکه یک کار مهم و ماندگار برای کشور خود انجام داده، بلکه برای خود و اعتبار باشگاه‌اش نیز سرمایه­ گذاری کرده است.

زندی معتقد است: در صورتی که بتوانیم بیشتر درباره‌ی پرز و فعالیت‌های او اطلاعات به دست آوردیم، شاید بتوان به این سوال نیز پاسخ داد که «خودِ مارادونا تا چه میزان در جریان شکل­ گیری این موزه قرار داشته است».

وی با شکل‌گیری موزه ورزش را یکی از اتفاقات خوب فرهنگی در عرصه  ورزش می‌داند و ادامه می‌دهد: با این وجود تا جایی که می‌دانم بین خانه_موزه­‌هایی ایجاد شده، هیچکدام متعلق به یک ورزشکار نیست، بلکه بیشتر متعلق به مشاهیر سیاست، فرهنگ و ادب است و به همین دلیل جای این نوع موزه حداقل موزه‌ای اختصاصی به نام «جهان پهلوان تختی» در کشور خالی است. جادوگر فوتبال دنیا و جهان پهلوان ایرانی پایان پر اندوهی داشته‌اند.

انتهای پیام

دیگو آرماندو مارادونا
سایت شرط بندی فوتبال

سایت شرط بندی فوتبال – خداحافظی کاریکاتوری با مارادونا

سایت های شرط بندی

خبر درگذشت دیگو مارادونا، یکی از بهترین بازیکنان تاریخ فوتبال و ستاره دهه هشتاد میلادی واکنش‌های جهانی بسیاری را به دنبال داشت. نام ماردونا فقط در جهان فوتبال مطرح نبود و به همین خاطر هم خبر درگذشت این اسطوره ورزشی تنها با واکنش‌های علاقه‌مندان به ورزش همراه نبود و جهان هنر و سیاست را نیز تحت تاثیر قرار داد.

به گزارش ایسنا، به دنبال درگذشت مارادونا، فوتبالیست پیشکسوت آرژانتینی برخی از کارتونیست های ایرانی نیز با خلق طرح هایی از این فوتبالیست یا بازنشر آثاری که پیشتر از چهره او به تصویر کشیده بودند، در این موج جهانی سهیم شدند. 

جواد علیزاده، کارتونیست از جمله این هنرمندان بود که با انتشار طرح هایی از ماردونا، نوشت: «او فقط یک فوتبالیست نبود. خصلتی چند بعدی داشت و دارای ابعاد ورزشی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی و ملی بود … حیف که غیرمنتظره و ناباورانه رفت و دنیا دیگر چنین فوتبالیست بی نظیر و خبرساز و جنجالی و همیشه منتقد و جنگجو را به خود نخواهد دید. من هم مثل خیلی ها بسیار غمگین شدم از رفتن زودهنگامش و هرگز هم متوجه نشدم که این اسطوره بی همتا تا زمانی که زنده بود، آیا توانست کاریکاتورهای مارادونایی مرا شخصا ببیند … »

اثر جواد علیزاده
اثر جواد علیزاده
اثر جواد علیزاده 
اثر جواد علیزاده 
مارادونا و کاره‌کا (برزیل) اثر جواد علیزاده

هادی حیدری، هنرمند کارتونیست نیز بعد از درگذشت مارادونا طرحی از چهره این فوتبالیست منتشر کرد. 

اثر هادی حیدری

حسین صافی، هنرمند کارتونیست نیز با بیان این جمله که «مارادونا … اسطوره بی تکرار برای همیشه فوتبال»، طرحی از چهره این پیشکسوت فوتبال منتشر کرد.

اثر حسین صافی

انتهای پیام 

دیگو آرماندو مارادونا
سایت شرط بندی فوتبال