سایت شرط بندی فوتبال – از تراژدی فوتبال تا افتخارآفرینی زنان تیرانداز ایران در ۹۸

سایت های شرط بندی

ورزش زنان ایران در سال ۱۳۹۸ شاهد اتفاقات تلخ و شیرنی بود که از جمله آن می‌توان به حذف تیم‌های ملی فوتبال بانوان از مسابقات بین‌المللی و کسب چهار سهمیه المپیک در تیراندازی اشاره کرد.

به گزارش ایسنا، ورزش زنان در سال ۹۸ شاهد اتفاقات تلخ و شیرین گوناگونی بود که شاید تا مدت‌ها در ذهن اهالی ورزش باقی بماند. در شرایطی که کل ورزش ایران به المپیک ۲۰۲۰ چشم دوخته بود،  نجمه خدمتی اولین سهمیه را کسب کرد تا زودتر از هر ورزشکاری دیگری حضور خود در توکیو را قطعی کند. در ادامه سه بانوی تیرانداز دیگر سهمیه خود را قطعی کردند و مسافر توکیو شدند. علاوه بر این در بسکتبال و کشتی مدال‌هایی تاریخی به دست آمد و یک مربی فوتبال زن ایرانی برای اولین بار کاندیدای برترین مربی سال آسیا شد. البته ورزش زنان در سالی که گذشت روزهای تلخی نیز داشتند که حذف دختران فوتبالیست از انتخابی المپیک و قهرمانی آسیا از جمله آنها بود.

در ادامه مهمترین اتفاقات ورزش زنان در سال ۹۸ را مرور می‌کنیم.

فوتبال و رویاهای از دست رفته

زنان فوتبالیست ایران که برای دومین بار در تاریخ به مرحله دوم انتخابی المپیک صعود کرده بودند، فروردین ماه با دو شکست و یک پیروزی از صعود به مرحله نهایی بازماندند تا رویای حضور در المپیک برای آنها خیلی زود به پایان برسد. تیم فوتبال دختران جوان نیز در اردیبهشت ماه با یک تساوی، یک شکست و پیروزی در سه بازی و به دلیل کارت زرد بیشتر از صعود به مرحله نهایی قهرمانی آسیا بازماندند. کتایون خسرویار(سرمربی وقت تیم دختران) پس از این مسابقات به آمریکا بازگشت و هدایت تیم پایه باشگاهی آمریکایی را برعهده گرفت.

لیگ برتر فوتبال بانوان هم در سال گذشته شاهد حواشی و اتفاقات گوناگونی چون زد و خوردهای لیگ، محرومیت چند هفته‌ای ۳۰ داور زن به دلیل اعتراض به عدم پرداخت دستمزدها و شکسته شدن رکورد گل نخوردن فوتبال ایران توسط زهرا خواجوی بود. علاوه بر این کتایون خسرویار کاندیدای برترین مربی زن در آسیا شد اما در نهایت این عنوان را کسب نکرد. این اولین بار بود که یک مربی زن ایرانی کاندیدای چنین عنوانی می‌شد. تیم زیر ۲۳ سال نیز در تورنمنت آسیای مرکزی موسوم به کافا نایب قهرمان شد.

جام جهانی فوتبال زنان دیگر اتفاق مهم سال ۹۸ بود که با قهرمانی آمریکا به پایان رسید.

سیل مشکلات در راه قهرمانی آسیا فوتسال

تیم ملی فوتسال بانوان، ۱۶ اردیبهشت ماه بدون سرمربی و با مشاوره فنی علی رعدی به تورنمنت روسیه اعزام شد و با سه شکست پیاپی به ایران بازگشت. نتایجی که به دنبال بی‌توجهی چند ماهه به بانوان فوتسالیست رقم خورد. علاوه بر این تیم ملی در یک سالگی قهرمانی آسیا هنوز درگیر و دار دریافت پاداش ۲۲ میلیونی خود بود، پاداشی که هنوز هم پرداخت نشده است!

فدراسیون فوتبال پس از ۱۶ ماه تعلل در نهایت شهناز یاری را به عنوان سرمربی تیم ملی انتخاب کرد و کار تیم ملی برای حضور در قهرمانی آسیا آغاز شد اما به دلیل شیوع کرونا، بازی‌های دوستانه تیم ملی در اسفند با چین و روسیه، حضور در تورنمنت روسیه و پلی‌آف لیگ لغو شد و شرایط تیم ملی برای قهرمانی آسیا مشخص نیست. البته سال ۹۸ برای فوتسال بانوان با چند اتفاق خوشایند به پایان رسید. تیم جوانان در اولین دوره تورنمت کافا قهرمان شد و گلاره ناظمی، فرزانه توسلی و سارا شیربیگی به ترتیب در بخش داور، دروازه‌بان و بازیکن بین برترین‌های سال ۲۰۱۹ قرار گرفتند.

بسکتبال و طعم خوش اولین مدال‌ها

بسکتبال بانوان در سال ۹۸ مدال‌های گوناگونی را به دست آورد. نقره گروه بهمن در غرب آسیا، اعزام تاریخی تیم ملی پنج نفره به غرب آسیا و کسب برنز تیمی، برنز شادی عبدالوند در بخش مهارت‌های انفرادی جام جهانی سه نفره، برنز تیم سه نفره دانشگاه آزاد در رقابت‌های دانشجویان جهان و نایب قهرمانی این تیم در رقابت‌های دانشجویان آسیا عناوین و مدال‌هایی بود که در کارنامه بانوان بسکتبالیست ثبت شد. البته برای بسکتبال بانوان در این سال شکست‌هایی هم چون حذف تیم سه نفره بزرگسالان در پایان مرحله گروهی کاپ آسیا  و جام جهانی و حذف تیم سه نفره زیر ۲۳ سال در دور اول جام جهانی رقم خورد.

علاوه بر این بانوان در بخش سه نفره شانس المپیکی شدن داشت اما تنها چهار تیم برتر رنکینگ به صورت مستقیم به المیپک ۲۰۲۰ صعود کردند و تیم ایران در جایگاه ششم قرار گرفت. البته دو تورنمنت دیگر برای رسیدن به المپیک وجود دارد که فعلا به دلیل شیوع ویروس کرونا لغو شده است. فینال لیگ برتر هم به دلیل شیوع کرونا لغو و به سال ۹۹ موکول شد.

تیراندازی پیشتاز المپیکی شدن

نجمه خدمتی اولین سهمیه المپیک ایران را کسب کرد و مسافر توکیو شد. پس از او آرمینا صادقیان، فاطمه کرم زاده و هانیه رستمیان هم المپیکی شدند اما الهه احمدی که سابقه حضور در دو المپیک را دارد، موفق نشد از طریق مسابقات سهمیه کسب کند و امیدوار است که از طریق رنکینگ به توکیو برسد هر چند که شانس کمی دارد.

از سکون تا قهرمانی کشتی

با انتخاب علیرضا دبیر به عنوان رئیس فدراسیون کشتی شائبه تعلیق کشتی بانوان به گوش رسید و در ادامه کم توجهی به این بخش، عدم اعزام به بازی‌های هنرهای رزمی، عدم برگزاری مسابقات داخلی و  استعفای مریم منظمی(نایب رئیس وقت بانوان)  این شائبه را پررنگ تر کرد اما تیم ملی آلیش دی ماه در قهرمانی جهان شرکت کرد و با طلای هانیه عاشوری، نقره فاطمه فتاحی و برنز زهرا یزدانی برای اولین بار در تاریخ قهرمان این رقابت‌ها شد. گفتنی است که طلای عاشوری اولین طلای جهانی تاریخ آلیش‌ بانوان ایران بود.

والیبال در سال حذف شدن‌ها

اولین رویداد سال ۹۸ جام باشگاه‌های آسیا بود که تیم ذوب آهن  به عنوان نماینده ایران از حضور در این مسابقات انصراف داد. در دیگر رویداد مهم مسابقات قهرمانی آسیا به میزبانی کره جنوبی برگزار شد. مهرگان(مشاور فنی سابق تیم ملی) و بازیکنان هدف خود از حضور در این مسابقات را قرار گرفتن در جمع چهار تیم برتر آسیا عنوان کردند اما در جریان مسابقات با چهار شکست و دو پیروزی در جایگاه هفتم قرار گرفتند. با این حال جواز حضور در انتخابی المپیک توکیو را به دست آورند.

مسابقات انتخابی المپیک دی ماه برگزار شد و ایران با ترکیبی از بازیکنان جوان و با سرمربیگری میترا شعبانیان راهی تایلند شد اما با شکست در سه دیدار مرحله گروهی، حذف شد. در این مدت مسابقات لیگ نیز در حال برگزاری بود که در نهایت به دلیل شیوع ویروس کرونا لغو و سایپا(صدرنشین لیگ) به عنوان تیم قهرمان معرفی شد. 

نگاهی به سایر اتفاق‌های مهم در ورزش زنان:

سومی فرانک پرتوآذر در  رقابت‌های دوچرخه‌سواری کوهستان قهرمانی آسیا

مهاجرت کیمیا علیزاده، میترا حجازی‌پور و شهره بیات به خارج از کشور

قهرمانی تیم ملی تکواندو نوجوانان در آسیا

المپیکی شدن حمیده عباسعلی در کاراته

کسب اولین سهمیه جام جهانی داخل سالن زنان دونده ایران توسط فرزانه فصیحی

قهرمانی تیم تکواندو نونهالان در جهان با ۶مدال طلا و یک نقره

کسب سهمیه المپیک سارا بهمنیار در کاراته

انتهای پیام

فوتسال بانوان
سایت شرط بندی فوتبال

سایت شرط بندی فوتبال – شهرزاد مظفر: دوست دارم به فوتسال ایران برگردم

سایت های شرط بندی

سرمربی سابق تیم ملی فوتسال بانوان ایران که اکنون هدایت تیم کویت را برعهده دارد می‌گوید همیشه دوست داشته باردیگر به فوتسال ایران برگردد.

به گزارش ایسنا، اهالی ورزش و هوادارانی که فوتسال بانوان را دنبال می‌کنند شهرزاد مظفر را به خوبی می‌شناسند. بانویی که عنوان برترین سرمربی فوتسال بانوان ایران را در کارنامه دارد و در اردیبهشت ۹۷ همراه با تیم ملی ایران قهرمانی آسیا را به دست آورد. او اکنون بیش از یک سال است که به کویت رفته و به صورت رسمی فوتسال بانوان این کشور را راه اندازی کرده است.

مظفر در آستانه سال نو با ایسنا به گفت‌وگو نشست و در مورد گام‌هایی که برای راه اندازی و پیشرفت فوتسال کویت برداشته، صحبت کرد.

این مربی که بزرگترین چالش خود در سال ۹۸ را کارکردن با بازیکنانی می‌داند که به تازگی فوتسال را آغاز کرده‌اند، می‌گوید دلش برای فوتسال ایران تنگ شده و روزی دوباره برمی‌گردد. مشروح گفت‌وگوی شهرزاد مظفر را در ادامه می‌خوانید:

راه‌اندازی لیگ فوتسال زنان کویت در گام‌های اول

اواخر سال ۲۰۱۸ به کویت آمدم و تا چند ماه مشغول تحقیق، شناسایی پتانسیل و ظرفیت‌های فوتسال این کشور و نوشتن یک برنامه دو ساله بودم، بنابراین اویل ژانویه ۲۰۱۹ (دی )کارم را با تشکیل تیم ملی و تمرینات شروع کردم و همان موقع هم اولین دوره لیگ فوتسال زنان کویت را راه اندازی کردیم. از آنجایی که اقدامی نو بود، لیگ را با حضور ۱۱ تیم و به صورت یک دور بازی انجام دادیم و در پایان چهار تیم برتر جدول به پلی‌آف رفتند که تجربه خوبی بود.

دومین دوره لیگ را در سال ۹۸ برگزار کردیم که سطح کیفی مسابقات نسبت به قبل بالا رفته بود و تیم‌های نوپای سال گذشته در این مدت تمرین انجام داده و مربی جذب کرده بودند. علاوه بر این قانونی وجود داشت که به هر تیم اجازه می‌داد تا یک بازیکن حرفه‌ای جذب کنند در نتیجه پنج تیم بازیکن خارجی جذب کردند؛ تیم الکویت هم با نسترن مقیمی (ملی‌پوش ایران) قرارداد بست. کاپیتان تیم ملی بحرین و بازیکن بسیار خوبی هم از لبنان به تیم‌ها اضافه شدند که سطح لیگ را بالا بردند. از طرفی چون لیگ زودتر شروع شد، مسابقات را رفت و برگشتی برگزار کردیم و چهر تیم هم راهی پلی‌آف شدند.  

در نظر داریم برای سال آینده لیگ را کمی زودتر شروع کنیم تا مسابقات حداقل ۶ ماه طول بکشد چون جام ملت‌های آسیا را نداریم و فرصت برای برگزاری لیگ طولانی فراهم است. برای من خیلی مهم بود که لیگ برگزار شود و شکل درستی داشته باشد. خوشخبتانه مسئول کمیته بانوان هم بسیار فعال و اهل مشورت است و کار درست و منطقی را اجرا می‌کند، در نتیجه با مشارکت هم کارها را جلو می‌بریم.

تشکیل رسمی تیم ملی فوتسال زنان کویت با برنامه‌ای شلوغ

هسته اولیه تیم ملی را در فوریه ۲۰۱۹ (اسفند) و بعد از تماشای دو هفته از لیگ تشکل دادیم. تعدادی بازیکن هم از طریق فراخوان دیده بودیم و از ترکیب آنها با بازیکنان لیگ، تیم ملی شکل گرفت. یک ماه بعد ترکمنستان و بحرین را برای برگزاری بازی دوستانه به کویت دعوت کردیم تا تیم ملی هویت خود را اعلام و تشکیل آن رسمیت پیدا کند. سپس با حضور در کمپ کرواسی با چهار تیم باشگاهی قوی مسابقه دادیم که  حاصل آن دو برد و دو باخت بود. در این کمپ بازیکنان تیم ملی با فضای حرفه‌ای گری آشنا شدند. در ادامه عازم تورنمنت چین شدیم و با تیم‌های تایلند، نیوزلند و چین بازی کردیم که هدف‌مان آشنایی بازیکنان با سطح اول فوتسال آسیا بود. علاوه بر این به دنبال افزایش انگیزه بازیکنان بودیم تا بدانند که برای رسیدن به سطح اول آسیا تا چه اندازه باید کار و تلاش کنند. بازی دوستانه با افغانستان و لبنان و برگزاری مسابقات خلیج فارس با حضور بحرین، عربستان سعودی و امارات متحده عربی دیگر برنامه‌های تیم ملی بود.

کرونا ترمز تیم کویت را کشید

تمرینات تیم ملی چند هفته‌ای است که به دلیل شیوع کرونا تعطیل شده و اجازه تمرین نداریم. تمام اماکن ورزشی هم تعطیل و تجمعات ممنوع اعلام شد. در نتیجه به بازیکنان برنامه‌های انفرادی داده‌ایم و آنها را از طریق یک اپلیکیشن کنترل می‌کنیم.

قهرمانی آسیا مهمترین رویداد ورزشی برای تیم‌های فوتسال بانوان در سال ۲۰۲۰ است که کویت میزبانی را برعهده گرفته اما هنوز نمی‌دانیم که مسابقات سر وقت برگزار می‌شود یا نه. با این حال برنامه و هدف نهایی ما آمادگی  هر چه بیشتر برای این مسابقات بود. قبل از این مسابقات هم قصد داشتیم در تورنمنت کرواسی شرکت کنیم که به دلیل کرونا حضور ما کنسل شد اما در نظر داریم  چند مسابقه دوستانه و یک کمپ خارج از کویت برگزار کنیم. امیدوارم که همه چیز طبق برنامه پیش برود، چون با توجه به وضعیت شیوع کرونا در جهان نمی‌دانم تا چه حدی برنامه‌هایمان اجرا می‌شود.

از زیر صفر شروع کردیم

با وجود اینکه برای تیم ملی برنامه‌ریزی خوبی انجام شد اما نباید این نکته را فراموش کنیم که کویت تیمی کاملا نوپا است و تقریبا یک سال از تشکیل هسته اولیه آن می‌گذرد. در واقع تیمی بدون سابقه و تاریخچه است، فعالیت فوتسالی در این کشور وجود نداشته و یک سال است کار با بازیکنانی را آغاز کرده‌ایم که هیچگونه اطلاعاتی از مفاهیم اولیه فوتسال نداشتند بنابراین کار بسیار سختی بوده و در واقع از زیر صفر شروع کردیم.

هر موفقیتی برای ایران به دست بیاید، خوشحال می‌شوم

برای فرزانه توسلی و سارا شیربیگی که در لیست بهترین‌های سال ۲۰۱۹ قرار گرفته‌اند خیلی خوشحالم و به هر دو آنها تبریک گفتم. هر موفقیتی برای ایران به دست بیاید خوشحال می‌شوم، به ویژه برای بازیکنانی که با آنها کار کرده‌ام چون به آنها  علاقه خاصی دارم و مثل خواهران کوچک‌تر من هستند. به خانم گلاره ناظمی هم که مایه افتخار داوری ایران در جهان است، تبریک می‌گویم. او در چند سال اخیر کار بزرگی انجام داده و امیدوارم این مسیر را با موفقیت ادامه بدهد. امیدوارم این سه نفر در نهایت به عنوان بهترین دروازه‌بان، بازیکن و داور انتخاب شوند.

قطعا بازیکنانی دیگری در ایران هستند که می‌توانستند در این لیست قرار بگیرند چون وقتی ما در مسابقات آسیایی شرکت کردیم همه دیدند که بازیکنان تیم تا چه اندازه موثر بودند اما آمار در فوتسال پلنت یا بهترین‌ها معمولا  نقش پررنگی دارد به گونه‌ای که شاید بازی یک بازیکن از نظر ما خیلی چشم‌نواز باشد اما برای انتخاب بهترین‌ها به آماری توجه می‌شود که شاید به چشم نیاید اما روی کاغذ نوشته می‌شود، بنابراین این انتخاب‌ها بی دلیل نیست اما با این وجود فکر می‌کنم نفرات شایسته دیگری در فوتسال ایران داریم و امیدوارم سال‌های آینده اسم آنها را در لیست بهترین‌ها ببینیم.

زنان فوتسال ایران در هر شرایطی شانس قهرمانی در آسیا را دارند

تیم ملی فوتسال بانوان ایران سال بسیار سختی داشته و همچنان این سختی‌ها ادمه دارد اما سایر کشورها نیز به دلیل شیوع کرونا درگیر مشکلاتی هستند؛ ما نیز تمرینات‌مان کنسل شده است. نمی‌دانم که این وضعیت تا کی ادامه دارد اما  تیم ایران با توجه به پتانسیل بالای فوتسال بانوان در هر شرایطی شانس قهرمانی در آسیا را دارد. امیدوارم هر چه زودتر شرایط عادی شود و تیم ملی اردوهای خود را برگزار کند. تیم ایران از نظر کادر فنی و بازیکن شرایط خوبی دارد و در هر شرایطی مدعی قهرمانی است.

سال ۹۸ و بزرگترین چالش شهرزاد مظفر

برای من سال ۹۸ بسیار پرکار بود و از نظر فیزیکی و ذهنی انرژی زیادی برد. کار کردن با تیمی نوپا شرایط خاص خود را دارد و انرژی بیشتری می‌طلبد چون حس می‌کردم خیلی عقب هستیم بنابراین مجبور بودم بازیکنان را از نظر تئوری، تکنیکی، تاکتیکی، بدنسازی و ورود به فضای حرفه‌ای آموزش دهیم. فوتسال در ایران جا افتاده و نیاز نیست که در مورد خیلی مسائل با بازیکنان صحبتی انجام شود. در واقع بستر تقریبا آماده‌ای وجود دارد که مربی فقط به تاکتیک و برنامه‌های نهایی فکر می‌کند اما در کویت باید انتظاراتم را پایین می‌آوردم و از صفر آغاز می‌کردم در نتیجه به نگرش متقاوتی نیاز داشتم. این تجربه بسیار خوبی بود و دریچه جدیدی را در ذهن من باز کرد چون باید کمی آموزش می‌دیدم که کار کردن با این بازیکنان چگونه باید باشد و من به عنوان مربی باید تاکتیک، روش مربیگری و حتی رفتارم را عوض می‌کردم و روش مربیگری حتی توقعات را عوض می‌کردم. این بزرگترین چالش من بود و دوست داشتم در عرصه مربیگری چنین چیزی را تجربه کنم. البته در این راه کمیته بانوان و امکاناتی که در اختیار داشتم به من کمک کرد.

همیشه دوست دارم به فوتسال ایران برگردم

فوتسال ایران جایی است که همیشه به آن کشش دارم؛ لیگ و کارکردن با بازیکنان ایران جذاب و دوست داشتنی است. گاهی دلم تنگ می‌شود اما در کویت تعهدی داده‌ام و کاری را شروع کرده‌ام که دلم می‌خواهد نتیجه آن را ببینم. من به کار ریشه‌ای و بلند مدت معتقد هستم حتی زمانی که در ایران بودم همیشه یکی از دغدغه‌هایم این بود که کار بلند مدت انجام دهیم و نقش پررنگ‌تری در برنامه ریزی داشته باشیم، این شرایط اکنون در کویت فراهم شده است.  

از نظر کاری در این کویت سختی زیادی کشیده‌ام برای شروع کاری از صفر، دو سال اول سخت‌ترین دوران است و باید بدون پشتوانه و با دست خالی چیزی را بسازید. همیشه دو سال اول سخت ترین دوران است چون باید با دست خالی و بدون پشتوانه چیزی را بسازیم. تا حدودی پایه‌ها را ساخته‌ایم و شاید از الان به بعد کار راحت‌تر پیش برود. در واقع سختی کار را پشت سر گذاشته‌ایم و دلم می‌خواهد نتیجه کار را ببینم و لذت ببرم.

با فدراسیون کویت تا ۶ ماه دیگر قرارداد دارم و باید ببینم بعد از آن وضعیت به چه صورت پیش می‌رود اما ایران برای من جز گزینه‌هاست و همیشه دوست دارم برگردم؛ این موضوع بالاخره اتفاق می‌افتد با این حال نمی‌دانم چه زمانی قسمتم می‌شود که دوباره به فوتسال ایران برگردم اما هر موقع که برگردم با دل  و جان کار می‌کنم. دلم برای کارکردن با بازیکنان سطح بالای ایران تنگ شده حتی در کویت همیشه آنها را مثال می‌زنم چون واقعا از نظر فنی و اخلاقی الگوهای خوبی هستند و تاکنون بازیکنان کویت تقریبا همه بازیکنان ایران را می‌شناسند و بازی‌هایشان را دیده‌اند.

حرف پایانی

آرزو می‌کنم که مردم عزیز ایران به سلامت از این بحران عبور کنند و دعا می‌کنم هر چه سریعتر به شرایط عادی خود برگردند. برای مردم ایران در سال جدید بهترین‌ها را آرزو دارم.

انتهای پیام

فوتسال بانوان
سایت شرط بندی فوتبال

سایت شرط بندی فوتبال – گلاره ناظمی پس از حضور در جمع 10 داور برتر جهان: بخاطر یکهدف بزرگ ادامه دادم

سایت های شرط بندی

داور زن ایران پس از قرار گرفتن در جمع 10 داور برتر فوتسال جهان گفت: تنها چیزی که باعث شد ادامه بدهم دیدن چنین روزی بود. یک هدف بزرگ فقط توانست من را در شرایط سخت نگه دارد.

به گزارش ایسنا، سایت معتبر فوتسال پلنت که هر ساله بهترین‌های فوتسال جهان را انتخاب می‌کند، امسال با چند ماه تاخیر انتخاب بهترین‌های فوتسال جهان در سال ۲۰۱۹ را آغاز کرده است و در گام اول به سراغ انتخاب بهترین داوران فوتسال جهان رفته است که نام گلاره ناظمی داور زن ایرانی هم در آن دیده می شود.

 گلاره ناظمی در مورد قرار گرفتن در لیست بهترین داوران جهان به ایسنا گفت: یک بار دیگر هم در سال 2018 بین 10 داور برتر جهان قرار گرفتم که در نهایت به عنوان چهارمین داور جهان انتخاب شدم. فرصت خوبی بود و الان هم خیلی خوشحال هستم که برای سال دوم فرصت حضور در جمع 10 داور برتر جهان را دارم. با توجه به  اینکه کشورهای اروپایی داوران خوبی در سطح جهان دارند،  قرار گرفتن در این لیست  برایم افتخار بزرگی است.

او در این مورد افزود: خیلی حس خوبی دارم، زمان 18 ساله‌ای را برای داوری گذاشته‌ام، زحمت‌های زیادی کشیده‌ام و راه پر فراز و نشیبی را طی کرده‌ام.  سختی کار در ورزش برای خانم‌ها با توجه به امکانات، شرایط و مسئولیت‌ها نسبت به مردان بیشتر است اما همین که توانستم جزو 10 داور باشم برایم خیلی ارزشمنداست.

ناظمی در مورد انگیزه خود برای پیشرفت در داوری گفت: از اول انگیزه داشته‌ام که به این جایگاه برسم و برای آن هم خیلی تلاش کردم و زحمت کشیدم حتی گاهی می‌خواستم رها کنم اما هدفم رسیدن به چنین روزی بود. اکنون راه برای داوران جوان‌تر باز می‌شود و هر چه تعداد داوران ایرانی در سطح جهان بیشتر باشد، شرایط بهتر می‌شود. خوشحال هستم که بتوانم کمک کوچکی به داوران جوان‌تر کنم تا در این مسیر قرار بگیرند و راه برایشان هموارتر باشد.

او در مورد وضعیت داوران ایرانی گفت: با توجه به شرایط  خوبی که تیم ملی فوتسال بانوان در آسیا دارد، از نظر شرایط و تعداد داورانمان در سطح ملی وضعیت خوبی داریم  به گونه‌ای که شاید در آسیا تنها رقیبمان ژاپن باشد و سایر رقبایمان خارج از آسیا هستند؛ مخصوصا داوران زن اروپایی در سطح بالا هستند و مسابقات مردان را هم قضاوت  می‌کنند و خیلی قدر هستند اما در آسیا  داوران مرد و زن ایرانی قدر هستند.

ناظمی قرار گرفتن در جمع 10 داور برتر را نهایت کار خود ندانست و بیان کرد: فکر می‌کنم هر کسی تمام تلاشش را می‌کند تا  به هدفش برسد. با توجه به اینکه در فوتسال زنان جام جهانی نداریم، امیدوارم که این مسابقات تشکیل شود چون ابتدا حق تیم ملی مان است که در چنین سطحی شرکت کند و به دنبال آن هم داورانمان فرصت حضور در این مسابقات را داشته باشند.

او با بیان اینکه داوری را از سن 16 سالگی شروع کرده‌ام، افزود: زمانی که شروع کردم زیر نظر فدراسیون فوتبال نبودیم و انجمنی تحت عنوان فوتبال بانوان وجود داشت؛ فکر می‌کنم تنها چیزی که باعث شد، ادامه بدهم دیدن چنین روزی بود. یک هدف بزرگ فقط توانست من را در شرایط سخت نگه دارد و الان هم به هر کسی که می‌خواهد به این راه وارد شود، می‌گویم که باید خیلی پشتکار داشته باشد چون این راه سختی های خاص خود را دارد.

این داور بین‌المللی در پاسخ به این سوال که با توجه به شیوع کرونا وضعیت تمرین‌هایتان  چگونه است؟ گفت: خیلی از تمرینات هوازی و مخصوص باشگاه را نمی‌توان در خانه انجام داد، در نتیجه این تمرینات را فعلا تعطیل کرده‌ام  اما تا جایی که بتوانم تمریناتم را در منزل انجام می‌دهم و بیرون نمی‌روم. فکر می‌کنم در شرایط فعلی، بهترین کار این است که کمک کنیم تا این مشکل پیش آمده هر چه سریع‌تر حل شود. 

ناظمی در پایان گفت: برای همه مردم ایران آرزوی سلامتی می‌کنم و امیدوارم  حال ایران‌مان خیلی زود خوب شود.

انتهای پیام

فوتسال بانوان
سایت شرط بندی فوتبال

سایت شرط بندی فوتبال – داستان گردآفرید؛ پرستار فوتسالیست در دل کرونا!

سایت های شرط بندی

شاید اولین واژه‌ای که بعد از شنیدن نام بیمارستان مسیح دانشوری در ذهنمان نقش ببندد، کرونا باشد اما در پشت صحنه آن پرستارانی با چهره‌های پوشیده قرار دارند که امید را به جامعه تزریق می‌کنند.

حتما داستان گردآفرید را شنیده‌اید، دختر گژدهم( حاکم سپیددژ در مرز ایران و توران)، دختری پهلوان که برای دفاع از سرزمین خود رزم جامه به تن کرد و جنگید. فردوسی او را اینگونه توصیف می‌کند

 زنی بود بر سان گرد سوار/  همیشه به جنگ اندرون نامدار

کجا بود نام او گردآفرید/ که چون او به جنگ اندرون کس ندید

حالا این روزها، ایران گردآفریدهای زیادی دارد؛ زنان پرستاری که  برای کمک به مردمان خود، بازگو کننده داستان فداکاری‌ها هستند. لیلا حبیبی، یکی از گردآفریدهای این روزهاست که در بیمارستان مسیح دانشوری، همان بیمارستانی که اکنون با نام درمان مبتلایان به کرونا شناخته می‌شود، مشغول به خدمت است.  دختر فوتسالیستی که ۱۹ ساعت در بیمارستان می‌ماند اما با وجود همه سختی‌ها محکم و باانگیزه می‌گوید “کرونا را شکست می‌دهیم”. او با ایسنا به گفت‌وگو نشست و از حال این روزهای خود صحبت کرد.

مشروح گفت‌وگوی این فوتسالیست پرستار را در ادامه می‌خوانید.

داستان پا به توپ شدن!

متولد سال ۶۴ هستم، فوتسال آماتور را سال اول راهنمایی با خانم نظری بهار که یکی از بهترین دوستانم و از مربیان لیگ دسته یک استان تهران است، شروع کردم. به تدریج روابطمان نزدیک‌تر شد و فوتسال را ادامه دادیم. در مدرسه تیم تشکیل داده بودیم و تمام دلخوشی‌مان این بود که یک ربع قبل از اینکه زنگ تفریح بخورد در حیاط مدرسه بازی کنیم. تا اینکه شنیدم نیلوفر اردلان و دیگر بازیکنان در باشگاه حجاب فوتسال کار می‌کنند اما من به دلیل مدرسه و شرایط خانوادگی، این رشته را حرفه‎ای دنبال نکردم اما دلم برای فوتسال و فوتبال پر می‌کشید و وارد شدن به تیم برایم رویا شده بود.

در دانشگاه علوم پزشکی آزاد واحد قلهک درس خواندم و ترم یک تربیت بدنی داشتم؛ آن موقع با خانم فاطمه غلامپور که یکی از مربیان بنام تهران است و سابقه مربیگری ملی هم دارد، آشنا شدم. از آنجا فوتسال حرفه‌ای را شروع کردم و در تیمی بیرون از دانشگاه همراه با خانم غلامپور کار کردم. سال ۸۳ به راه آهن پیوستم که آن موقع خانم شهرزاد مظفر سرمربی‌اش بود، سه سالی در این تیم کار کردم، دروازه‌بان ذخیره خانم مظفر بودم اما همیشه در تمرینات و مسافرت‌های تیم حضور داشتم. با چند تیم دیگر مثل استقلال جنوب، و دوباره راه‌آهن همکاری کردم. دو دوره هم به تیم ملی دانشجویان دعوت شدم.

همزمان با فوتسال در رشته مامایی درس می ‌خواندم، با وجود سختی‌هایی که این رشته داشت اما فوتسال را رها نکردم. لیگ حرفه‌ی را با تمام مشکلاتش سپری کردم و مثل کودکی نوپا از اول تا الان با فوتسال بودم. لیگ برایم خیلی طاقت فرسا بود اما همیشه  عامل انگیزشی بود که به خاطر بار روحی -روانی  به آن پناه می بردم و آرام می‌شدم. هیچوقت فوتسال را رها نکردم و چیزی هم باعث نشد آن را رها کنم. مدتی در تیم هاکی اسکیت تهران در لیگ برتر بودم، مدتی جودو کار کردم، مقطعی هم سرمربی تیم کارمندی دانشگاه شهید بهشتی بودم و الان هم با تیم فیزیوتراپی یما با سرمربیگری خانم مهاجرانی و مربیگری خانم دلشاد کار می‌کنم.

مسیح دانشوری، بیمارستانی برای آغاز!

رشته مامایی را در مقطع کارشناسی ارشد  به اتمام رساندم و بعد از گذراندن طرحم در بومهن، خیلی مشتاق کار در بیمارستان مسیح دانشوری بودم. یکی از هم کلاسی‌هایم زودتر کارش را شروع کرده بود و من هم به واسطه او با این بیمارستان آشنا شدم تا اینکه در سال ۸۹ در مسیح دانشوری کارم را شروع کردم.

این بیمارستان مرکز علمی و فوق تخصصی بیماری‌های ریوی در خاورمیانه و مرکز تحقیقاتی بیماری سل است. مهمترین چیزی که ما الان در این وضعیت به مردم سفارش می‌کنیم این است که روحیه‌شان را نبازند، نگران چیزی هم نباشند. به عنوان یک ورزشکار این حرف‌ها را می‌زنم، مردم نباید به هیچ عنوان انگیزه خود را از دست بدهند، شاید ورزش بهانه خوبی برای قوت بخشیدن به آرمان‌هایشان و رسیدن به آنها باشد.

کرونا آمد!

کرونا یک بیماری جهانی است و سرمنشا آن از چین بود که به هر دلیلی  وارد ایران شد. مردم اکنون برای بیمارستان مسیح دانشوری که بیمارستانی دولتی و مرکزی برای بیماری‌های ریوی است، ارزش بیشتری قائل شده‌اند.  از طرفی پرستاران بعد از اینکه احجاف زیادی دیدند، اکنون به عنوان نقطه‌ای درخشان شناخته شده‌اند و همه مردم در این بحران در کنار توکل به لطف خدا، امید و آرزویی از دستان پر مهر پرستاران طلب می‌کنند.

همه پرستاران و کسانی که در مراکز درمانی کار می‌کنند، بدون در نظر گرفتن نیاز مادی به دنبال درمان بیماران  و بهبود آنها هستند. امیدوارم توجهاتی که اکنون به این قشر می‌شود، کوتاه مدت نباشد. به عنوان نماینده کوچکی از پرستاران از مدیران می‌خواهم که ما را جدی بگیرند و به درد دل همه ما گوش بدهند چون جانمان را کف دست گرفته‌ایم و مخلصانه کار می‌کنیم. امیدوارم کرونا عاملی برای توجه مقطعی نباشد و بعد از آن همه چیز به دست فراموشی سپرده نشود.

همه مقابل کرونا!

بخش تخصصی من اطفال است اما الان با توجه به نظر مدیران بیمارستان همه پرستاران باید در شیفت‌های تعیین شده، پرستاری بیماران کرونایی را انجام دهند. تمام بخش‌ها فقط بیمار کرونایی بستری می‌کنند و یک نوع قرنطینه اتفاق افتاده است. علاوه بر این از مردم هم خواسته شده که برای نمونه دادن خیلی به این مراکز مراجعه نکنند چون درصد شیوع و واگیری بیشتر است. من هم به عنوان پرستار در مسیح دانشوری کار می‌کنم و همراه با همکارانم با استفاده از لوازم حفاظت شخصی، جان بر کف خدمت می‌کنیم.

دغدغه‌های این روزهای پرستاران

این بحران از اواسط بهمن ماه شروع شد. کرونا یک ویروس ثابت شده است و همه می‌دانند که سرعت شیوعش نسبت به سایر ویروس‌ها خیلی بیشتر است. وقتی چنین ویروسی به مرکز مسیح دانشوری و سایر مراکز درمانی وارد می‌شود، اولین کسانی که ممکن است دچار رعب و وحشت شوند قشر پزشک، پرستار و پرسنل بیمارستان هستند. از طرفی اگر سیستم بهداشتی این مراکز درگیر شود خدمت رسانی به مراجعه‌کنندگان درست نخواهد بود، بنابراین اولین بار روانی به پرسنل بیمارستان تزریق می شود اما افراد ایثارگری داریم که شاید صبوری را از زینب کبری یا پرستاران بزرگ جهان یاد گرفته‌اند.

پرستاران از سال اولی که به این رشته وارد می‌شوند آنقدر خوب تربیت می‌شوند که در جریان کار توانایی مدیریت شرایط را دارند اما بهتر است که مسئولان رده بالا عوامل رفاهی را برای این قشر فراهم کنند تا دغدغه لوازم حفاظت شخصی نداشته باشند. بیمارستان ما خیلی حمایت می‌کند اما از بیمارستان های دیگر خبر ندارم. به تازگی لباس‌هایی برای حفاظت شخصی آماده کرده‌اند که من روز گذشته از آنها استفاده کردم اما کیفیت لازم را نداشت و اگر قرار باشد ۱۹ ساعت با این لباس‌ها خدمت کنم ، اولین کسی که نگران و ناراحت می‌شود منِ پرستار هستم. اگر درست به پرستاران رسیدگی نشود، به تبع بیمار هم خوب و راحت نخواهد بود هر چند همکاران من با همه کمبودها جان بر کف خدمت می‌کنند و هیچ ادعایی ندارند.  

به خاطر قوی بودن در شرایط سخت به خود می‌بالیم

خانواده‌ام از نزدیک با کار من آشنا هستند و این موضوع برای امروز و دیروز نیست. کسانی که به حرفه پرستاری وارد می‌شوند، خانواده خود را با درایت خاصی حمایت می‌کنند. از طرفی خانواده‌ها هم تا حدی از این رشته‌ها اطلاعات می‌گیرند و خود را با شرایط وفق می‌دهند اما بحران کرونا یا خیلی از بیماری‌های واگیردار یک اپیدمی است که فقط به خانواده پرستاران مربوط نمی‌شود و همه دغدغه دارند. پدر و مادر من هم نگران هستند و همیشه می‌گویند در بیمارستان حواست باشد و مسائل بهداشتی را رعایت کن. این منِ نوعی هستم که باید یکسری نگرانی‌ها را با طرز رفتار و صحبتم کمتر کنم.

برخی ممکن است این تجربه را نداشته باشند و در قدم‌های اول ترس و اضطراب داشته باشند که این موضوع همچون ویروس به مردم هم انتقال پیدا می‌کند چون اگر قرار باشد من نگرانی نشان دهم، قطعا اعتماد دیگران هم به این سیستم کاهش پیدا می‌کند. ما خیلی به خودمان می‌بالیم که در شرایط سخت هم به قدری قدرت اعتمادپذیری در سیستم درمان ایجاد کرده‌ایم که به مردم قوت قلب می‌دهد. اگر کسی استرس و نگرانی کمتری داشته باشد و به برخی مسائل اعتماد بیشتری پیدا کند، روند بهبود و آموزش پذیری هم بین مردم بیشتر می‌شود.

نگرانی‌های روزهای اول کرونا!

روزهای اول ازدحام جمعیت را می‌دیدیم، مردم نگران بودند وآگاهی چندانی نداشتند؛ می‌گفتند این ویروس از چین آمده و چگونه وارد ایران شده، در واقع سوالات و نگرانی‌هایی داشتند. البته هرچند بخشی از حرف‌هایشان درست بود اما  منصفانه نبود که همه تقصیر را گردن دولت و مسئولان بیندازند چون سرعت شیوع این ویروس خیلی بالا است. آن روزها خیلی از مردم نگرانی و استرشان روحی و روانی بود. به گونه‌ای که تعداد زیادی با علائم سرماخوردگی به بیمارستان مراجعه می‌کردند اما وقتی دکتر بعد از معاینه به آنها می‌گفت کرونا ندارید تمام علائم‌شان از بین می‌رفت و انگار اصلا از قبل بیمار نبوده‌اند. بنابراین یکی از مسائلی که باید فرهنگ‌سازی شود، روحیه مردم است. به نظرم باید در این مورد آموزش‌هایی در دوران مدارس به بچه‌ها داده شود. الان دوره‌ای نیست که صرفا از طریق ریاضی و فیزیک به آگاهی لازم برسیم در نتیجه باید تغییرات پایه‌ای اتفاق بیفتد.

کرونا دستم را گرفت!

 خاطرات زیادی از این مدت داریم. کلیپ‌های زیادی از پرستاران در فضای مجازی منتشر شده است و آنها به هر عنوانی خاطره تعریف می‌کنند و می‌خوانند تا روحیه خود و بیماران را بالاتر ببرند. یکی از خاطراتم مربوط به زمانی است که به ما گفتند بیمارانی که کرونای آنها تایید شده را از کسانی که هنوز جوابشان نیامده جدا کنیم، آن موقع یک مرد جوان تپل هم بستری بود؛ به او گفتم آقا جواب شما مثبت است اما باید چیز دیگری هم به شما بگویم، با این جمله او نگران‌تر شد که من در ادامه حرفم به او گفتم که دو قلو است! در آن اتاق بیماران آقا حضور داشتند و برقراری این رابطه برایشان خیلی لذت‌بخش بود. روز اول هم با بیماران یک سلفی انداختیم که در رسانه‌ها منتشر شد و وقتی خودم را در تلویزیون دیدم خیلی خوشحال شدم. سال‌ها فوتسال بازی کردم و از هر دقیقه‌اش لذت بردم اما کرونا باعث شد که محبوبیت دیگری پیدا کنم.

از این روزها خاطره‌های خوبی دارم و مهمترینش این بود که یک پرستار فوتسالی شدم. نمی‌گویم از شیوع این بیماری خوشحال هستم اما درس‌های زیادی گرفتم. کرونا صبوری را به من یاد داد. شاید دلیل اینکه در فوتسال معروف نشدم این بود که روزی اینجا معروف شوم. من به تیم ملی هم دعوت شدم اما خط خوردم که برایم شکست روحی سختی بود اما الان مبارزه با کرونا به شکل دیگری دستم را گرفت. این بیماری باعث شد فداکارانه و بدون نگرانی از مبتلا شدن، به هموطنانم کمک کنم. خوشحال هستم که توانستم در این شرایط خودم را بشناسم. مطمئن باشید همانطور که خیلی از مشکلات ر ا مثل سنگریزه از سر راهمان برداشته‌ایم، کرونا را هم شکست می‌دهیم.

دلم می‌خواهد مسئولان صدایم را بشوند

دوست دارم مسئولان صدای من را بشنوند و بگویند دختر فوتسالیستی هست که به بیماران کمک می‌کند. خیلی دلم می‌خواهد چنین حرفی را بشنوم. دوست داشتم صدایم را از این طریق به گوش مسئولان و بزرگان برسانم.

قشنگترین خاطره؛ آشتی در تب کرونا!

یک سال و نیم با یکی از همکارانم قهر بودم اما کرونا باعث شد که با هم آتشی کنیم. من و آن همکارم یک شیفت کامل کاری که حدود ۱۹ ساعت است را با هم در یک بخش گذراندیم که خیلی زیبا و بدون دغدغه بود. آن روز یکی از روزهای شلوغ اورژانس بود و ما سعی کردیم تا جایی که می‌توانیم به هم کمک کنیم. این اتفاق یکی از قشنگ‌ترین خطره‌هایم بود.

تلخ و شیرین آخرین دیدار

اتفاق خیلی زیبای دیگری هم برایم افتاد هر چند که در انتها تلخ شد. ماجرا از این قرار بود که پدر یکی از دوستانم به دلایل مشکل ریوی ۱۰ روز در خانه بود که دوستم با اصرار ما قبول کرد پدرش را که ۶۶ سال داشت، در بیمارستان مسیح دانشوری بستری کند. بیمارستان برای جلوگیری از مبتلا شدن همراهان، در همه بخش‌ها ملاقات را ممنوع کرده است. دوستم بعد از چند روز خسته شده بود و می‌گفت اجازه ملاقات نمی‌دهند و می‌خواهد پدرش را ترخیص کند، همان موقع به من گفتند برای شیفت به بخش پنج بروم که پدر دوستم هم آنجا بستری بود؛ وقتی به او اطلاع دادم خیلی خوشحال شد و خواست که به پدرش سلام برسانم و بگویم که نگران چیزی نباشد.

وقتی که در بخش پنج بودم به عنوان یک همراه به آقای سلیمانی(پدر دوستم) کمی کمک کردم، لباس‌هایش را مرتب کردم و داروهایش را دادم، تا اینکه نزدیک ساعت هفت جابه جایی شیفت‌ها شد. آن موقع از من خواستند که بهCCU  بروم اما یک لحظه به دلم افتاد و از آقای سلیانی پرسیدم چند روزی است خانواده‎اش را ندیده؟ که اوگفت حدود هفت روز است. با تبلت خودم شماره دخترش را گرفتم و نزدیک پنج دقیقه با خانواده‌اش تصویری صحبت کرد. فردای آن روز با دوستم جلسه‌ای کاری داشتم که به من اطلاع دادند آقای سلیمانی فوت شده است. خیلی از این موضوع ناراحت شدم اما خانواده‌اش از من تشکر کردند و گفتند قسمت بوده که در آن عصر کنار آقای سلیمانی باشم تا آنها برای آخرین بار او را ببینند.

این خاطره برایم تلخ و شیرین بود و هیچ وقت از یادم نمی رود. شاید واقعا قسمت بود که آنجا باشم تا آنها برای آخرین بار همدیگر را ببینند. روز پدر نزدیک است و امیدوارم خداوند همه پدران را حفظ کند و به خانواده‌هایی که پدرشان فوت شده صبر بدهد. امیدوارم حضرت علی دست‌گیر همه پدران باشد.

توصیه‌هایی برای مقابله با کرونا

خیلی مهم است که از تجمع و ازدحام دوری کنیم. بهداشت دست را واقعا جدی بگیریم چون نکته خیلی مهمی است. بهداشت تنفس را هم رعایت کنیم و اگر مجبوریم خانه را ترک کنیم حواسمان به بهداشت تنفس باشد. به افرادی که مشکوک به بیماری هستند نزدیک نشویم. کسانی هم که بیمار هستند و پس از مراجعه به بیمارستان مشخص می‌شود که مشکل حادی ندارند، در خانه استراحت کنند تا حالشان بهتر شود تا عواقب بیماری گریبان گیرشان نشود.

حرف پایانی

مهمترین دشمن و مهمترین چیزی که روح و روان ما را گرفتار می‌کند، ترس است. بعد از ترس، حسرت چیزی است که درمان ندارد، پس کاری کنیم که روزی حسرت انجام ندادن کاری به دلمان نماند. من به عنوان یک پرستار تلاش می‌کنم بدون هیچ چشم‌داشت و پاداشی کارم را انجام دهم اما از مسئولان خواهش می‌کنم که کرونا عاملی برای توجه مقطعی به پرستاران نباشد که بعد از مدتی دوباره فراموش شوند، به لاک خود برگردند و به هر عنوانی مورد بی‌احترامی واقع شوند و حق و حقوق‌شان ضایع شود. شاید یک پزشک به اندازه پرستار با بیمار در ارتباط نباشد اما حداقل ۱۰ برابر بیشتر دستمزد می‌گیرد و این اجحافی در حق پرستاران است. امیدوارم به این موارد هم توجه شود.

انتهای پیام 

فوتسال بانوان
سایت شرط بندی فوتبال